شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۲ ساعت ۱۴:۰۰
کد مطلب : ۷۲۲۵

یادداشت فرهاد ورهرام درباره هفتمین دوره جشنواره «سینماحقیقت»

۰
یادداشت فرهاد ورهرام درباره هفتمین دوره جشنواره «سینماحقیقت»
فرهاد ورهرام در یادداشتی ویژگی‌های مثبت دوره اخیر جشنواره سینما «حقیقت» را در کنار کاستی‌های آن بررسی کرد.
این مستندساز در یادداشتی که آن را در اختیار ایسنا قرار داده، در ارزیابی جشنواره سینما حقیقت نوشته است: «جشنواره‌ی حقیقت به پایان رسید و بهترین سال‌های برگزاری خود را پشت سر گذاشت. حضور میهمانان خارجی و شرکت‌کنندگان داخلی چشمگیر بود. برعکس سه چهار سال گذشته بسیاری مستندسازان مقیم مرکز و شهرستانی، حضوری فعال داشتند و هم چنین رسانه‌ها. نشریه روزانه جشنواره با تمام کم و کاستی‌های آن با نشریه جشنواره حقیقت دو سه سال قبل بسیار متفاوت و برای جریانی خاص تبلیغ نمی‌کرد. 

مستندسازان در کارگاه‌ها با تجربیات اساتید مستندسازی دیگر کشورها آشنا شدند. بسیاری از فیلم‌ها با استقبال مستندسازان و علاقه‌مندان به فیلم‌های مستند روبرو شدند و بحث‌ها و گفتگوها در سالن و یا پیاده‌رو سینما «فلسطین» فضای جشنواره تهران را در خاطره زنده می‌کرد. اختتامیه جشنواره همانگونه که شنیدم پررونق بود و به نظر من تعدادی فیلم به حق جایزه گرفتند و تعدادی فیلم که لیاقت نام حقیقت را داشتند از گردونه خارج شدند.»

وی در ادامه این یادداشت آورده است: «جشنواره حقیقت به پایان رسید. اغلب جشنواره‌های معتبر پس از پایان، فیلم‌ها و نتایج آن از طرف منتقدان و یا مطبوعات مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. اما در اینجا پس از جشنواره همه چیز به سکوت برگزار می‌شود و همانند جشن عروسی پس از صرف شام و پخش آهنگ مبارک باد همه با عجله سالن را ترک می‌کنند. البته در مراسم عروسی نیز پچ‌پچ‌های فامیلی بگوش می‌رسد.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. زمانی کوتاه پس از جشنواره، نوشته‌هایی از طرف موافقان و مخالفان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. عده‌ای به حق و با احترام، از داوران که به هر حال نظر آن‌ها محترم است، گله داشتند و عده‌ای به ناحق بر داوران تاختند. این روش انتقادی و حاشیه‌سازی متاسفانه مدتی است از سینمای داستانی به سینمای مستند وارد شده است.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. کاش امسال به جز داوران اصلی به گروهی از منتقدین سینمای مستند که اغلب آنها سالها است خارج از برگزاری جشنواره‌های رسمی فیلم‌ها را بررسی و نقد می‌کنند و دغدغه آن‌ها مستندسازی است و در طول سال جریان تولید مستند را رصد می‌کنند و یا دانشجویان و یا به تماشاگران فرصت داده می‌شد تا آنها هم نظرات خود را درباره فیلم‌ها ارائه کنند تا فضایی بهتر برای نقد و بررسی بوجود آید.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. سطح فیلم‌های ارائه شده به هیات داوری در امسال با درایت هیات انتخاب نسبت به سال گذشته، بهتر بود. چند فیلم که در سال گذشته با نظر شخصی مدیران سابق کنار گذاشته شده بود، امسال شانس نمایش داشتند و مورد استقبال تماشاچیان و متاسفانه آنطور که شایعه بود با حاشیه‌هایی مورد بی‌مهری داوران قرار گرفتند.

در انتخاب ۱۰ مستند برتر سال که هر ساله خارج از ضوابط دولتی و توسط یک سایت مستند برگزار می‌شود و بیش از بیست مستند ساز حرفه‌ای و منتقد و نویسنده اعضای هیئت داوران آنرا تشکیل می‌دهند، سال گذشته دومین فیلم انتخابی این داوران در بین ده فیلم مستند برتر، در جشنواره امسال حتی در لیست کاندیدای داوران قرار نگرفت.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. جشنواره حقیقت معتبرترین جشنواره مستند در ایران و تنها جشنواره‌ای است تا مستندهای ارزشمند و تجربی بتوانند با هم رقابت کنند. امیدوارم سال آینده با تقسیم‌بندی‌های غلط و بیهوده سطح آن را تنزل نداده و کیفیت فیلم‌ها فدای کمیت نشوند و فیلم‌ها با شعار جشنواره«حقیقت بهترین راهنماست» تناسب داشته باشند. البته این نوع تقسیم بندی در زمان مدیریت سابق انجام شده بود و مدیریت جدید به دلیل نزدیک بودن زمان برگزاری جشنواره نقشی در آن نداشت.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. من هم مانند بسیاری از علاقه‌مندان مستند که دغدغه آنها تولید فیلم خوب و ایجاد فضای سالم و بدون حاشیه است نسبت به تعدادی از فیلم‌ها که حتی کاندید هم نشدند در بحث‌هایی که با دوستان داشتیم انتقاد داشتم. امیدوارم در نمایش‌های مجدد فضایی برای ارزیابی فیلم‌های انتخاب شده و انتخاب نشده فراهم گردد.

جشنواره حقیقت به پایان رسید. امیدوارم هر فیلمی که ساختار آن در چهار چوب روایت «البته به روایت نئوتئوریسین‌ها» قرار ندارد مورد بی‌مهری قرار نگیرند. امیدوارم امسال فضای تولید برای فیلمسازان نسل اول و دوم و سوم و احتمالا چهارم فراهم گردد تا در هجوم «حضور نسل جدید» طومار حرفه‌ای شان درهم پیچیده نشود. امیدوارم امسال فیلمسازان و تهیه‌کنندگان خوب مستند از کارمندی سینمای مستند دست بکشند و به کار اصلی که تولید فیلم است بپردازند.

امیدوارم در جشنواره سال آینده فیلمبردار، مونتور و صدابردار هم برای ارزیابی فنی فیلم‌ها حضور داشته باشند تا داورانی که در زمینه‌های فنی اطلاعات اندک دارند از نقش مهم صدابردار در فیلم مستند مطلع باشند و به فیلمی که صدابرداری آن در صحنه بسیار مهم بوده، جایزه را به صداگذار داده نشود و همچنین به فیلمبرداری و مونتاژ. امیدوارم در هیئت داوری سال آینده انتخاب بهترین تحقیق را نه تنها بر اساس متن فیلم بلکه متن کتبی تحقیق از سوی تهیه کننده ارایه گردد. به امید تولید مستندهای ارزشمند از سوی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی.»
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما