سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۱:۵۷
کد مطلب : ۱۷۲۳
اختصاصی/ به بهانه ساخت مستند تاریخی «شاه جهان»؛

نقاشی: در مرکز سینمای تجربی تاریخ را تجربه می‏کنم

۰
نقاشی: در مرکز سینمای تجربی تاریخ را تجربه می‏کنم
بنابرگزارش «سینما تجربی» حسن نقاشی که پیش از این با ساخت مستند هایی درباره آیین‏های کهن ایرانی به فعالیت مشغول بود، در مستند جدید خود با نام «شاه جهان» به سراغ یک موضوع تاریخی و معاصر رفته است. وی درباره وظیفه مستندساز در پرداختن به موضوعات تاریخی به خبرنگار ما گفت: شخصا به فیلم های مستند تاریخی که امروزه ساخته می شود، نقد دارم، به این معنا که این فیلم ها معمولا مملوء از تصاویر تکراری هستند که توسط کامپیوتر حرکت داده می شوند و در نهایت فیلم به یک سری گزارش های بسیار ساده و سطحی منتهی می شود. به دلیل همین مسئله ما در سال های اخیر با مستندهای یکنواخت درباره تاریخ معاصر ایران رو به رو بوده ایم و من واقعا از این فضا فراری هستم و سعی کردم تا در مستند «شاه جهان» نیز از مدارک اصیل و در عین حال جدید و نو استفاده کنم.
او افزود: به نظر من هنوز افرادی هستند که در این سال ها به نقل و انتقال یک ماجرای تاریخی می پردازند. در واقع ما هنوز از تاریخ معاصر خود آنقدر دور نشده ایم که بخواهیم از تصاویر آرشیوی آن هم به بدترین شکل ممکن استفاده کنیم. به علاوه وقتی ما با تاریخ روبه رو می شویم یادمان می رود که نبوغ خودمان را به کار ببریم و فکر می کنیم مستندساز وظیفه دارد تنها به بیان آنچه وجود دارد، بپردازد بدون اینکه آن واقعه را از فیلتر منطق و اندیشه خود عبور دهد.در صورتی که مستندساز تاریخی یک مفسر محسوب می شود. یعنی باید با تحلیل و پردازش اطلاعات، بسنجد که این موضوع خاص را با استفاده از زبان صریح عنوان کند یا از زبان رمز و استعاره بهره ببرد.
نقاشی تصریح کرد: من شخصا در ساخت «شاه جهان» از زبان رمز و استعاره استفاده کرده ام. چرا که هر فردی با خرید یک کتاب تاریخی و یا دیدن یک برنامه تحلیل تاریخ از تلویزیون می تواند به طور کاملا شفاف واقعه ای را پیگیری کند اما یک فیلمساز زمانی می تواند مدعی ساخت یک فیلم تاریخی شود که فکر و اندیشه خود را در آن فیلم لحاظ کند. هرچند فیلم مستند بازخورد حقیقت است اما مستندساز کسی است که می تواند حقیقت را معنا کند و به همین دلیل از ابزار سینما استفاده می کند.
او در ادامه به لزوم افزایش صبر و حوصله در ساخت یک فیلم مستند تاریخی اشاره کرد و گفت: از طرفی مستندسازان ما بسیار کم حوصله هستند. ما به عنوان یک مستندساز و پژوهش گر باید هر در بسته ای را حتی به زحمت باز کنیم. به علاوه فیلم باید در اثر مرور زمان پخته شود تا مخاطب با خلاهای مختلف تاریخی مواجه نگردد. من در پروژه «شاه جهان» از نوه ایشان برای سفر به ایران دعوت کردم و حدود یک سال طول کشید تا ایشان به ایران آمد. از طرفی خانه به خانه جست‏وجو کرده تا توانستم عکس های مورد نیازم را پیدا کنم در حالی که به راحتی می‏توانستم با چند عکس و روزنامه اسکن شده کار را تمام کنم اما برای من مهم بود که کار تکراری نسازم.
او خاطر نشان ساخت: من در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی تاریخ را تجربه می کنم. البته نسبت به وقایع تاریخی صادق هستم و تاریخ را به اختیار خودم دستکاری نمی کنم اما شیوه بیان خودم را دنبال می کنم. هر کس باید به شیوه خودش جلو برود.
این مستندساز در ادامه گفت: ما در تاریخ خودمان با حقایقی رو به رو هستیم که کشورهای دیگر نمی توانند آن را قبول کنند و رسانه های این قدرت های بزرگ هیچگاه اجازه نمی دهند که ملتشان از این حقایق با خبر شوند و اگر ما نیز با زبانی آشکار به این حقایق بپردازیم اثر ما از سوی آن دولت سانسور می شود، بنابراین ما باید بتوانیم مانند خودشان از زبان استعاره استفاده کنیم. به صورت لطیف و با زبان یک کار فاخر و با استفاده از استعاره کار خود را پیش برده و شیوه روایت تاریخ را منطقی کنیم تا بتوانیم بر ملت های دیگر نیز تاثیر بگذاریم. در سال های اخیر مستندسازان ما حضور در عرصه های بین الملل را با انجام کارهای سطحی و ساده از دست داده اند. بنابراین باید این مسئله حتما آسیب شناسی شود تا در درجه بعد بتوانیم قدم هایی را برای تعریف ساختار های مناسب برداریم.
او همچنین دغدغه مستندساز برای ارائه یک فیلم خوب را حائز اهمیت دانست و گفت: هرچقدر میزان دغدغه فیلمساز بیشتر باشد فیلم بهتری خواهد ساخت چراکه برایش مهم است که مخاطب هنگام دیدن اثر او چه حسی و چه نظری ارائه خواهد داد.
او در ادامه درباره تولید مستند «شاه جهان» گفت: در حال حاضر تصویربرداری «شاه جهان» به طور کامل به پایان رسیده و فقط یک بخش کوچک مربوط به چند عکس باقی مانده است. تدوین کار نیز تا حدودی انجام شده است و سعی دارم تا بر روی صداگذاری دقت و وسواس بیشتری داشته باشم چراکه با افکت در این اثر بسیار کار کرده ام.
نقاشی درباره علت پرداختن به این موضوع تاریخی گفت: من خیلی دوست داشتم در رابطه با تاریخ معاصر اثری بسازم. روزی یکی از همسایگان ما به من گفت که چرا درباره شمعدانی که در انتهای خیابان است فیلم نمی سازی و گفت که این شمعدان یک انسان است . سپس درباره «پرویز شاه جهان» برای من گفت و به این ترتیب من به دنبال این شخص رفتم و متوجه شدم که «پرویز شاه جهان» یک چهره گمنام در انقلاب مشروطه است. بنابراین سوژه های تاریخی ناخودآگاه رنگ فراموشی می گیرند و وظیفه ماست که این شخصیت ها را جست و جو کرده و معرفی کنیم. دلمشغولی من سوژه هایی است که گم شده اند همانطور که در کارهای قبلی ام نیز بر روی اساطیری کار کرده ام که کمرنگ شده بودند.
بنابراین گزارش، فیلم مستند «شاه جهان» به نقش پرویز شاه جهان، تاجر پارسی، در قیام مشروطه خواهی ایران می پردازد. شاه جهان در دوران محمدعلی شاه که مجلس را به توپ می بندند و استبداد آغاز می شود، به تهیه تفنگ، فشنگ و پول نقد برای مشروطه خواهان می پردازد . او همچنین تجارت خانه ای تحت عنوان تجارت خانه جهانیان تاسیس کرد که این حرکت ابتدای حرکت بانک ملی ایران بوده است.

ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما