يکشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۵۲
کد مطلب : ۱۵۱۶۰
مراسم یادبود «خسرو سینایی» بصورت مجازی برگزار شد

فرمان‌آرا: سینایی برای سینمای ما زیادی نجیب بود

۰
فرمان‌آرا: سینایی برای سینمای ما زیادی نجیب بود
به گزارش پایگاه خبری- تحلیلی سینماتجربی به نقل از هنر و تجربه، برنامه مجازی یادبود استاد خسرو سینایی جمعه گذشته، با اجرای حمید فرخ‌نژاد و از طریق صفحه اینستاگرام کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار شد.
در آغاز برنامه، قطعه‌ای موسیقی ساخته خسرو سینایی برای مخاطبان پخش شد و سپس فرخ‌نژاد با تاکید به دانش موسیقایی و سینمایی خسرو سینایی گفت: وجه بارز سینایی انسانیت و بزرگواری او بود.
ای کاش سینایی فیلم آخرش را می‌ساخت
محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران به عنوان یکی از سخنرانان این مراسم مجازی، ضمن تسلیت درگذشت خسرو سینایی گفت: «ما با این که به دلیل کرونا دستمان بسته است، اما تلاش کردیم یادبودی درسطح استاد سینایی برگزار کنیم و امیدواریم موفق باشیم. خاطرات زیادی از خسرو سینایی در کانون کارگردانان سینما هست و همیشه با هم در مورد مسائل مختلف گفت‌و‌گو داشتیم. استاد سینایی وجوه مختلفی داشت و در زمینه فیلم کوتاه، مستند، موسیقی و… متخصص بود. ای کاش سینایی این اواخر فیلم آخرش را می‌توانست بسازد و این حسرت بر دل او و ما نمی‌ماند».
او افزود: «ای کاش ما برای فیلم‌سازان بزرگ دیگر چاره‌ای بیاندیشیم تا دچار این ای‌کاش‌ها نشویم. امیدوارم حداقل از آثار خسرو سینایی که حدود ۱۲۰ فیلم داستانی و مستند است بهره ببریم. او از تکرارنشدنی‌های سینما و از نسل دهه ۴۰ است که دهه‌ی درخشانی بود. امیدوارم همه بازمانده‌های آن دهه در حوزه سینما فعالیت‌شان را ادامه دهند. جا دارد از استاد ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، بهرام بیضایی و… یادی کنیم و قدردان آنها باشیم. امیدوارم روح استاد سینایی شاد باشد».
سینایی یک آرتیست مدرنیست بود
در ادامه مراسم فرح اصولی در مورد نگاه هنری که خسرو سینایی به او داده بود، گفت: «من ۲۳ ساله بودم که برای یک انیمیشن با سینایی کار کردم و همیشه نظر خودم را قاطعانه می‌دادم و او هم همینطور بود. در حوزه سینما از او بسیار یاد گرفتم. او کارگردان باسوادی بود و نگاه آرتیستی داشت. سینما ابزار هنری سینایی بود. من به او می‌گفتم تو سینما را بلدی ولی شخصیتت به سینما نمی‌خورد. او تماشاچی محدودتر می‌خواست و یک آرتیست مدرنیست بود».
خسرو سینایی واقعا زحمت می‌کشید
در ادامه گیزلا سینایی بیان کرد: «خاطره من از خسرو سینایی به وین برمی‌گردد. ما دانشجو بودیم و فیلمی به اسم «ماهی‌گیر» در مورد بچه‌ای که نمی‌خواست مدرسه برود می‌ساختیم. در صحنه‌ای لب رود دانوب بازیگر باید توی آب می‌پرید و ما ناشی بودیم و صحنه از آب درنمی‌آمد. در آخر سینایی خودش نقش زن را برعهده گرفت و بازی کرد. او جدی کار می‌کرد و واقعاً زحمت می‌کشید».
سینایی جنسش از جنس چاپیدن و زرنگی نبود
بهمن فرمان‌آرا به عنوان یکی دیگر از مهمانان این برنامه بیان کرد: «سینایی برای سینمای ما زیادی نجیب بود. ما هم سن بودیم. تقریباً همزمان به ایران برگشتیم. خیلی وقت بود یکدیگر را می‌شناختیم، اما در دایره کاری هیچ‌گاه به هم وصل نشدیم. سینایی دانش گسترده‌ای در مورد تمام جنبه‌های سینما داشت. او هم شاعر بود، هم موزیسین. سینایی الکی نمی‌گفت چیزی خوب است یا بد. خسرو برای سیستم مداربسته ما زیادی نجیب بود؛ در نتیجه کارهایی که می‌شد در سینما انجام دهد را نتوانست به ثمر برساند. به او می‌گفتند بودجه نیست، درحالی که برای کسی که تازه به سینما آمده پنجاه برابر بودجه وجود داشت!».
فرمان آرا افزود: «او حرص می‌خورد و افسرده می‌شد، اما جنس او این‌طور نبود که در روزنامه‌ها مصاحبه کند. نجابت بهترین صفتی است که می‌توان در مورد او به کار برد، اما او در سیستمی نجیب بود که خیلی نجابت به کار نمی‌آید. سینایی جنسش از جنس چاپیدن و زرنگی نبود».
رخشان بنی‌اعتماد هم برای مراسم یادبود سینایی، یکی از اشعار او را روی موسیقی ای ساخته خسرو سینایی خوانده بود و در این مراسم صدای او پخش شد.
سینایی خانواده‌ای هنرمند را پرورش داد
فاطمه معتمدآریا در ادامه مراسم آنلاین یادبود خسرو سینایی گفت: «من اول به خانواده سینایی می‌گویم تعجب ندارد این همه ابراز محبت مردم به خانواده سینایی؛ این به دلیل بزرگی خانواده آن‌هاست. سینایی خانواده‌ای هنرمند را پرورش داد. همه‌ی این خانواده، هنرمند به معنای واقعی هستند. سینایی در تمام زندگی‌اش از زمان مهاجرت و خروج از ایران تا برگشتن به کشور همیشه آرتیست بوده و کارهایی داشته که همه ماندگار شده و ما هیچ‌وقت نمی‌گوییم حیف چرا سینایی این کار را کرد! این ویژگی از سینایی برای ما به ارث باقی می‌ماند».
او در پایان صحبت‌هایش به درگذشت ماه‌چهره خلیلی نیز اشاره داشت و گفت: «وقتی از خانواده بازیگران عزیزی از دست می‌رود، غم بزرگی بر دل ما می‌نشیند، چون عضوی از خانواده‌مان را از دست داده‌ایم. من از طرف انجمن بازیگران به پسر و همسرش تسلیت می‌‌گویم».
سینایی به گردن من حق داشت
مهدی احمدی که بیشترین همکاری را با خسرو سینایی داشته، در ادامه این مراسم گفت: «سینایی به گردن من حق داشت. من اولین کارم را با او شروع کردم و در سینما بازهم با او همکار بودیم. او ما را به کوچه‌های عشق سینما آورد. او برای من یک دوست هم بود. به او بی‌مهری زیادی شد. سینایی در زمینه‌ی شعر دستی به قلم داشت و دو مجموعه شعر از او چاپ شده است؛ «ترانه شاپرک‌های سپید» و «اتاق صورتی» که بسیار ویژه هستند. من هر چه در کار حرفه‌ای خودم دارم، از سینایی و خانواده او دارم».
سینایی زندگی محترمانه‌ای داشت
همایون اسعدیان هم در این برنامه گفت: «متاسفم که در این غم‌ها نمی‌توانیم کنار هم باشیم. کرونا همدردی را از ما می‌گیرد و نمی‌گذارد ما در غم کنار هم باشیم».
او بیان کرد: «دردناک است که سینایی را غریبانه به خاک بسپاریم. نمی‌دانم روزگار تلخ کی می‌گذرد. من یک کارگردانم و نمی‌توان به من گفت هنرمند؛ آرتیست بودن یک مجموعه است. سینایی از نوجوانی هنرمندانه عمر طی کرد. او زندگی محترمانه‌ای داشت و حتی به اعتراض به این‌ که چرا شرایط فیلم‌سازی برایش فراهم نیست، جنجال به پا نمی‌کرد».
اسعدیان افزود: «روزی از پشت پنجره خانه سینما دیدم سینایی در حیاط خانه سینما نشسته و نمی‌دانستم برای چه آمده بود، اما خیلی آرامش داشت و عذاب وجدان دارم که چرا نرفتم از او بپرسم کاری از دست من برمی‌آید یا نه؟ کاش تک تک ما سعادت داشتیم یک فیلم سینمایی در کارنامه کاری داشته باشیم مثل «عروس آتش» که ماندگار شد».
در کنار سینایی متوجه گذر زمان نمی‌شدم
علی لقمانی مدیر فیلم‌بردای که در بیشتر فیلم‌های سینایی همکاری داشته، درباره این هنرمند گفت: «من در واقع شاگرد سینایی بودم و این شاگردی تا آخرین لحظه ادامه داشت. او برای من سنگ‌صبور بود و من را به عنوان عضوی از خانواده پذیرفته بود. سینایی به عنوان ستون فرهنگی می‌توانست در سینمای ما پررنگ تر باشد و بیشتر به او توجه کنیم».
لقمانی گفت: «در همه حوزه‌ها آدم‌های این چنینی ارزشمند داریم که باید به آن‌ها توجه شود. او در همه حوزه‌ها شناخته شده بود و باید از توانایی‌های او بهره می‌بردیم. سینایی وسعت نگاه و دانش عمیقی به همه حوزه‌ها داشت. وقتی کنارش بودم متوجه گذر زمان نمی‌شدم. هربار از کنار سینایی می‌آمدم فکر می‌کردم دارای شان هستم و رشد کرده‌ام».
از دیگر کسانی که در این مراسم مجازی از سینایی گفت احمد نادعلیان بود که ضمن اشاره به آشنایی خود با سینایی عنوان کرد: «وقتی از انگلستان برگشته بودم و بعد از یک جشنواره تجسمی، به دعوت انجمن هنرهای تجسمی به همراه گیزلا و فرح اصولی به جزیره هرمز رفتیم و بستری برای مستند «جزیره رنگین» به کارگردانی خسرو سینایی شد. به خانواده خسرو سینایی تسلیت می‌گویم. من به این خانواده و استاد سینایی مدیون هستم».
سینایی به اصولی در فیلم‌سازی معتقد بود
هوشنگ گلمکانی در ادامه مراسم یادبود خسرو سینایی گفت: «خسرو سینایی استاد تدوین و مستندسازی من در سال ۵۵ در دانشکده هنرهای دراماتیک بود. سینایی به اصولی در فیلم‌سازی معتقد بود؛ منظورم اصول اخلاقی نیست، بلکه تکنیک است. برای درس مستندسازی طرحی به او دادم تا فیلمی بسازم. با یک مقدار عکس و بریده روزنامه و گفتار متن و چیزهایی که قرار بود بعداً آن را فیلم‌برداری کنم. او گفت این ‌که فقط یک صفحه متن است و باید سناریو داشته باشی. او گفت باید دقیقا بنویسی فیلم با چه چیزی شروع می‌شود و… او گفت باید همه جزئیات تصویر و صدا را بگویی! من گفتم مگر مستند در مرحله تدوین شکل نمی‌گیرد؟ گفت بله، ولی باید از الان در ذهن تو شکل گرفته باشد».
گلمکانی گفت: «سینایی مثل یک مهندس کار می‌کرد. بحث‌هایی با او در کلاس داشتم که موجب کدورت بین ما می‌شد و می‌گفتم فیلم‌های شما خیلی دقیق است و حس و حال کم دارد. بعد در «کوچه‌های عشق» وقتی باز این نکته را یادآوری کردم دیدم او از آن هنرمندهایی نیست که عاشق فکر خودش باشد و وقتی می‌بیند رویکرد دیگری لازم است، آن را انتخاب می‌کند. یادم هست که سینایی گفت من همه فیلم‌هایم را دقیق می‌نوشتم و می‌ساختم و در «کوچه‌های عشق» خودم را رها کردم. سینایی شمالی بود اما فیلمی در مورد آبادان و جنوب ایران می‌سازد که این همه برما تاثیرگذار گذاشت! این کار کمی نیست».
در پایان این برنامه لایو اینستاگرامی، حمید فرخ‌نژاد بار دیگر به خانواده مرحوم خسرو سینایی تسلیت گفت و اضافه کرد: «سینایی می‌گفت ما باید خودمان را به واقعیت نزدیک کنیم، نه این که واقعیت را به خودمان نزدیک کنیم».
 
 
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما