شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۱۰
کد مطلب : ۱۵۱۵۱

پیام مرکز گسترش به مناسبت درگذشت استاد خسرو سینایی

۰
پیام مرکز گسترش به مناسبت درگذشت استاد خسرو سینایی
به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، در این پیام آمده است: با نهایت تاسف و تاثر به اطلاع می‌رساند، استاد خسرو سینایی فیلمساز مؤلف سینمای ایران به علت عفونت ریه و مبتلا شدن به ویروس کرونا، ساعتی پیش در بیمارستان امیراعلم تهران جان به جان آفرین سپرد.
مدیرعامل، معاونین، مدیران و کارکنان مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی این مصیبت بزرگ را به خانواده محترم سینایی و جامعه‌ی سینمای فرهنگی و مستند ایران تسلیت گفته، برای روح بلند آن سفرکرده غفران واسعه‌ی الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت می‌نمایند.
آخرین حضور خسرو خان سینایی در محافل هنری، به مراسم بزرگداشت بزرگان سینمای مستند آقایان منوچهر طیاب و احمد ضابطی‌جهرمی در سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت برمی‌گردد که با حضور در این رویداد، به تقدیر از این عزیزان پرداخت.
 

سینایی طی سخنانی در آیین نکوداشت استاد منوچهر طیاب گفت: «رابطه من با منوچهر طیاب به حدود 62 سال پیش باز‌می‌گردد، از زمانی‌ که در دانشگاه می‌نواختیم تا سفری که به اروپا داشتیم و سپس با هم شروع به تحصیل در رشته معماری کردیم. یادم هست سر امتحان ریاضی از روی دست یکدیگر می‌نوشتیم.
وی ادامه داد: طیاب سابقه سینمایی‌اش بسیار بیشتر از من بود و با مجله ستاره سینما همکاری داشت. هم می‌نوشت و هم ترجمه می‌کرد، اما 50 سال طول کشید تا من خودم را قانع کردم سینما جز یک ابزار نیست و هر کسی با ذهنیت خود از آن بهره می‌گیرد. کسی دوست دارد آرتیست شود، کسی دوست دارد جنجال به راه بیندازد و... اما کسی هم دوست دارد آن را در خدمت ارتقای فرهنگ جامعه به خدمت بگیرد. طیاب این‌گونه بود و هر وقت می‌خواست درباره‌ی سینما بنویسد، درباره‌ی چهره‌های موثر سینمای جهان قلم می‌زد.
سینایی یادآور شد: طیاب نگاه متفاوتی به سینما داشت و این حوزه را در این جهت انتخاب کرد و با آن زیست. همیشه به شوخی می‌گویم من را با یک پیشنهاد بی‌شرمانه از معماری دور و وارد سینما کرد. او به من پیشنهاد بازی در فیلمی را داد، سینما دل‌فریب است و دل من را ربود و به همین جهت تغییر رشته دادم. اگر به کارنامه سینمایی طیاب نگاه کنید، همه آثارش درباره ایران است، او واقعاً سعی می‌کرد خرده فرهنگ‌های گمشده ایران را نجات دهد. او حدود 60 سال از عمر خود را وقف فیلمسازی کرد تا ایران را به ما بشناساند و اسنادی را به جا بگذارد که در آینده بسیار با ارزش خواهند بود. از او ممنونم و می‌گویم منوچهر عزیز، عمری را با مشکلات فیلمسازی طی کردی اما ارزش داشت که در چنین شبی بسیاری از تو قدردانی کنند.»
خسرو سینایی که مدتها از کمردرد رنج می‌برد، چندی پیش به دلیل عفونت داخلی ناشی از دیسک کمر، در بیمارستان بستری و مورد عمل جراحی قرار گرفت. پس از آن و با بحران همه‌گیری کرونا، به این ویروس مبتلا شد و در پی عفونت ریه، به سرای باقی شتافت.
سینایی در دهه‌ی 80 سازنده‌ی مستندهای «میان سایه و نور» و «عبور از نمی‌دانم» برای این «مرکز» بود. ضمن این که در چهارمین دوره‌ی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت (1389) نیز  از این فیلمساز بزرگ تقدیر بعمل آمده بود.
وی در کارنامه‌ی هنری خود آثاری چون تهران امروز، هیولای درون، مرثیه گمشده، یار در خانه، در کوچه‌های عشق، کوچه پاییز، عروس آتش، گفتگو با سایه، مثل یک قصه، کویر خون، جزیره رنگین را به یادگار گذاشته است.
روحش شاد و قرین رحمت الهی باد.
 
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما