سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۰۰
کد مطلب : ۱۵۱۰۲

یادداشت «محصصی» برای کارگاه مجازی انتقال تجربه «مستند پس از بحران»

۰
یادداشت «محصصی» برای کارگاه مجازی انتقال تجربه «مستند پس از بحران»
به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، فیلم این کارگاه که بخش سوم مجموعه کارگاه‌های مجازی انتقال تجربه مستند بحران است، به شکل Offline قابل دانلود و بازبینی روی وب‌سایت مرکز گسترش، پایگاه خبری سینماتجربی، صفحات فضای مجازی و آپارات است.
محصصی در یادداشت خود درخصوص این کارگاه انتقال تجربه آورده است:
هیچ کار مهمی بدون حل مشکلات پرشمار ریزودرشت ساخته نمی‌شود. بم، یازده سال بعد هم در مسیر خود از زمان شروع پژوهش تا آغاز فیلم‌برداری و پس از آن، به مشکلات عدیده‌ای برخورد. یکی‌اش همین‌که نام طرح تصویب‌شده‌ام در مرکز گسترش بم، ده سال بعد بود و به‌دلیل مشکلات پدید‌آمده ناچار تولید فیلم تا یک سال طول کشید و نام فیلم به‌ناچار تغییر یافت! تصور من مستندساز این بود که با اتکای به رابطه‌ی دوستانه‌ای که با برخی از اهالی بم پس از زمین‌لرزه‌ی سال 82 برقرار کرده بودم و پس از آن هیچ‌گاه قطع نشده بود و به پشتوانه‌ی همین ارتباط، توانسته بودم دو فیلم مستند بسازم و چند داستان کوتاه و نیمه‌بلند بنویسم؛ ساخت مستند جدیدی با مضمون بررسی وضع کنونی آن شهر و مردمان‌ش، کار بی‌مشکلی خواهد بود. اما چنین نشد.
دلیل این‌‌که سمینار خودم را با طرح مشکلات آغاز کردم ارتباط ذاتی و تنگاتنگ این مشکلات بود با عواملی که منجر شد به تغییراتی که به‌ناگزیر در فیلم دادم. شناخت قبلی بنده از شهر بم مبتنی بود بر همه‌ی آن‌چه که از بم در سال‌های 82 و 83 کسب کرده بودم. اما با شروع پژوهش میدانی و نوشتن فیلم‌نامه برای فیلم فوق، بن‌بستی به‌‌شدت عجیب و برخلاف انتظار سر راه‌ام سبز شد. باید همه چیز را از نو آغاز می‌کردم. درنتیجه باید طرح‌ام را کنار نهاده و بنا را بر کسب شناخت تازه‌ای از شهر می‌گذاشتم. در این مسیر تجربه‌ی خانم آزاده بی‌زارگیتی که در مسیر ساخت سپیده‌دمی که بوی لیمو می‌داد تجربه‌ی تلخی در شروع کار داشت الهام‌بخش من شد. در کنار آن برخی از پژوهش‌های مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه آزاد اسلامی زرند خیلی مؤثر افتاد، ازجمله یکی از این پژوهش‌ها که به‌صورت موردی به تیپولوژی برخی شهروندان بم در برخورد به اثرات زمین‌لرزه بر رفتار و شخصیت‌شان می‌پرداخت. روشن‌تر بگویم بر مبنای نتایج این پژوهش تیپ شخصیت‌های بمی را می‌شد بر اساس سه نوع واکنش به اثرات زمین‌لرزه دسته‌بندی کرد:
1- شخصیت‌هایی که توانسته بودند با واقعیت زمین‌لرزه کنار بیایند، خاطرات دردناک زمین‌لرزه را جزیی از تجربه‌ی زندگانی خود انگاشته، ترسی از یادآوری دقیق آن نداشته و رفتاری به‌نسبت عادی در زندگی داشته باشند.
2- شخصیت‌هایی که در برخورد با فاجعه درصدد انکار اثرات آن فاجعه از روان خود باشند، با مشغول کردن خود با کارهای زیاد، برای خود آرامشی مهیا کنند و درعین حال پس از ده سال هنوز این خطر وجود داشته باشد که تألمات روحی‌شان به هر بهانه‌ای ناگهان سرریز کند.
3- شخصیت‌هایی که هنوز در همان روزهای نخستین پس از زمین‌لرزه سیر می‌کنند، توانایی اندکی برای یادآوری دقیق جزییات فاجعه دارند و هنوز دچار روان‌پریشی‌های همان روزها هستند و نمی‌توانند متوجه وجود شادی‌های زندگی کنونی خود و اطرافیان‌شان باشند.
در یک کلام اگر بخواهم کامیابی‌‌ها و ناکامی‌های‌ام را به‌طور خلاصه بیان کنم باید بگویم این فیلم، فیلم پژوهش است: اگر توانسته‌‌ام گره اصلی شهری پس از فاجعه‌ای مهیب را کشف و بیان کنم حاصل پژوهش است و اگر بخشی از ماجرا را نتوانسته‌ام به‌شیوه‌ی دل‌خواه روایت کنم، باز به‌خاطر این بوده که وقت کافی برای یافتن بهترین case یا شخصیت (از گونه‌ی سوم)، صرف نکرده بوده‌ام. با همه‌ی این‌ها از ارتکاب این تجربه بسیار خوش‌حالم زیرا توانسته‌ام راهی و الگویی بیابم برای فهم و روایت زیست یک شهر پس از بحرانی بنیان‌کن.
* گفتنی است: علاقمندان جهت بازبینی کارگاه مجازی انتقال تجربه مستند بحران می‌توانند به صفحه ویژه سینماحقیقت در آپارات CINEMA_VERITE_film_festival، پایگاه خبری- تحلیلی سینماتجربی به نشانی www.cinematajrobi.ir، وب‌سایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی www.defc.ir و فضای مجازی مراجعه نمایند.
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما