چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۵۲
کد مطلب : ۱۴۶۲۲
در مراسم «یادمان حمید سهیلی؛ چهل روز بعد» عنوان شد

عطارپور: محتوای آثار سهیلی دیگران را سیراب می‌کند

۰
عطارپور: محتوای آثار سهیلی دیگران را سیراب می‌کند
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی "سینماتجربی" به نقل از سایت هنر و تجربه، در این مراسم که به همت گروه سینمایی هنر و تجربه و انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند انجام گرفت ابراهیم مختاری،جعفر صانعی مقدم ،مجید رجبی معمار، ارد عطارپور، سعید رشتیان، محسن استادعلی،فرزاد خوش‌دست، مهدی شامحمدی، حمید جعفری،  زینب تبریزی و… حضور داشتند. مصطفی شیری(مستندساز) اجرای این مراسم را برعهده داشت و در ابتدای آن مستند کوتاهی درباره حمید سهیلی نمایش داده شد. همچنین در بخشی از این مراسم لوح تقدیری به نسرین شکیب همسر زنده‌یاد حمید سهیلی اهدا شد.
ارد عطارپور اولین سخنران مراسم باتوجه به فعالیت‌های سینمایی سهیلی عنوان کرد: «این سومین باری است که درباره زنده یاد حمید سهیلی و فعالیت‌های فرهنگی او صحبت می‌کنم. انجام این وظیفه باعث خوشحالی من نیست اما درحد بضاعت خودم مطالبی را بیان می‌کنم، تا کسانی که او را می‌شناسند چهره همیشه مهربان، آرام و صلح‌جویش را دوباره به خاطر بیاورند».
این مستندساز و پژوهش‌گر ادامه داد: «سهیلی کارش را معطوف به سکوت کرده بود و پرحوصله می‌جنگید. او مبارز و جنگجو بود و از تاریخ و هنر ومعماری کهن برای نسل فردا یادگارهای بزرگی برجا گذاشت. او همیشه دست به دوربین بود و این تلاش ستایش برانگیزش از همین روحیه مبارزه جویش می‌آمد. سهیلی همت خودش را وقف معماری ایران کرد و به همین دلیل ۳۳ قسمت مستند درباره معماری ساخت».
عطارپور افزود: «تعداد آثار سهیلی بیش از یکصد فیلم از شاهکارهای معماری ایران، نقاشان، باستان‌شناسان و … است که نشان از تلاش بی‌وقفه او داشت. او سیاره کوچکی داشت که ما علاقه‌مندانش را در آن جای می‌داد. سیاره‌هایی که به گرد تاریخ ایران می‌گشتند. حالا خودش در مدار ابدیت است و منتظر هستیم کس دیگری بیاید و جای او را بگیرد. البته خوشبین نیستم کسی مثل سهیلی وارد این جرگه شود».
او با اشاره به فیلم مستند «معماری ایرانی؛ حلقه شوشتر» گفت: «سهیلی همیشه برای سازه‌های قدیمی و ماندگار به جامانده در تاریخ نگران بود. بنابراین دست به ثبت مستند آن‌ها می‌زد. نگران بود که ویرانی گریبان معماری کهن ایران را بگیرد. متاسفانه امروز بسیاری از این سازه‌ها از بین رفته و دیگر وجود ندارند. آثار باقی‌مانده نیز شکل اصیل خودشان را از دست داده‌اند. تخریب شده و بعد  فراموش شده‌اند یا فراموش شده و بعد تخریب شده‌اند.
خوشبختانه معماری شهر شوشتر ثبت ملی و جهانی شده است. کار او تنها ثبت نبود بلکه تجربه هم بود. او از مسائل مادی در کارش گذشت، رنج کشید و دم برنیاورد. در ماه‌های آخر حیاتش دورادور با او حشر ونشر داشتم. قوت، قدرت و غرورش را همچنان نگه داشته بود. اگرچه می‌دانستیم بیماری تا بن استخوان وجودش رسوخ کرده است».
این مستندساز با ابراز خرسندی از نمایش مستند «معماری ایرانی؛ حلقه شوشتر» عنوان کرد: «با توجه به برگزاری این مراسم یادمان، شایسته بود که مستند «هندسه گردون، هندسه شکسته» اونیز به نمایش درمی‌آمد تا نگاه خلاق سهیلی را بیشتر بازتاب می‌داد».
عطارپور در انتها سهیلی را پیشکسوت سینماگران فرهیخته و آگاه دانست: «باید خدا را شاکر باشیم که حمید سهیلی در حیطه کاری ما فعال بود و در زمان ما می‌زیست. او کارش را کرد و سالیان طولانی در زمینه معماری، شهرسازی و تصویر فعال بود. کار مستندسازان ممکن است مثل سایر سینماگران پرهیاهو نباشد اما آن‌ها فیلم‌های خودشان را می‌سازند و اثرگذار هستند. بسیاری از افراد با بصیرت او را پیشکسوت خودشان می‌دانند. مضمون و محتوای آثار سهیلی دیگران را سیراب می‌کند».
در ادامه این مراسم نوبت به همسر زنده‌یاد حمید سهیلی رسید. نسرین شکیب در صحبت‌ کوتاهی اشاره داشت: «هنوز مرگ سهیلی را باور نکرده‌ام و صحبت کردن درباره فقدان او برای من کار بسیار سختی است. سهیلی برای کار خودش بسیار زحمت می‌کشید و همیشه بدون خستگی مشغول مطالعه، نوشتن و سفر بود».
او اضافه کرد: «سهیلی مردی بسیار متواضع بود و کاش قدرش را بیشتر می‌دانستند. او هیچ زمان به دلیل مسائل مادی کاری را نمی‌پذیرفت و به بعد فرهنگی فیلم‌ها توجه ویژه داشت. به همین دلیل در روزهای آخر بیماری او از لحاظ مادی به مشکلاتی برخورد کردیم. از هیچ کجا توقعی نداشتیم البته کمک‌هایی هم به ما شد. از طرف خانه سینما، انجمن مستندسازان و مرکز گسترش به ملاقات او آمدند که برای ما ارزشمند بود و از یادمان نمی‌رود. سهیلی اهل شعر وادب بود و من صحبتم را با اشاره به مصرع “سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز” پایان می‌دهم».
در ادامه جعفر صانعی مقدم به فعالیت‌های سینمایی و فرهنگی زنده‌یاد حمید سهیلی پرداخت: «من زمانی به عنوان تهیه‌کننده سینمای مستند فعالیت داشتم و خوشبختانه امشب در جمع دوستان بزرگواری هستم که در حوزه فرهنگ بادانش‌تر از من هستند. زمانی که در انجمن مستندسازان فعالیت می‌کردم پس از دیدن مستندهای فراوان به این نتیجه رسیدم که چقدر ما نسبت به سینمای مستند بیگانه هستیم و کمتر از آن آگاهی داریم. در آن زمان متوجه اهمیت مستندهای حمید سهیلی شدم. به همین دلیل هنروتجربه به برگزاری یادمان و نمایش آثار این مستندساز پیشکسوت اقدام کرد».
مدیرعامل موسسه هنروتجربه ادامه داد: «زمانی که مجموعه تلویزیونی “آتش بدون دود” پخش شد نمی‌دانستم سهیلی دستیار نادر ابراهیمی بوده است. بارومان نمی‌شد که اثری تا این حد بدیع از تلویزیون ایران پخش شود. این اثر کاملا ما را شیفته کرد و بدون آنکه خودمان آگاه باشیم به صورت غیرمستقیم نزد نادر ابراهیمی و حمید سهیلی شاگردی می‌کردیم. من این نکته را یک‌بار به خود نادر ابراهیمی هم گفتم».
او ادامه داد: «آثار ابراهیمی شباهتی به آثار متدوال آن دوران نداشت. این آثار همچون سینمای سهراب شهیدثالث رنگ‌وبوی دیگری داشتند . ایده هنروتجربه هم برآمده از تجربه‌های متفاوت سینمای ایران بود تا به پخش و اکران این گونه فیلم‌ها سرسامانی بدهد. به همین دلیل آثار حمید سهیلی را گردآوردیم تا به صورت گسترده‌تر آن‌ها را به نمایش بگذاریم».
صانعی‌مقدم به نمایش مستند از تلویزیون اشاره‌ای داشت: «متاسفانه صداوسیما این نوع فیلم‌ها را بازسازی نمی‌کند. خوشبختانه خانم لادن طاهری در فیلمخانه ملی این آثار را بازسازی کرده تا با کیفیت بهتری نمایش داده شوند. جنس آثار حمید سهیلی متداول نبود و نیست، همانطور که برگزاری مراسم یادمانی از این دست متداول نیست.البته اهمیت زیادی دارد که در زمان حیات هنرمند نسبت به او و آثارش قدرشناس باشیم». او در ادامه افزود:« ما قصد داریم در ادامه مسیر هنروتجربه بیش از پیش به این نگاه‌های عمیق و میخکوب کننده که فقط در پی سرگرم کردن مخاطب نیستند، بپردازیم».
 
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما